samobójcy mówiący o targnięciu na własne życie, bądź chęci tego zrobienia, stale poszukują pomocy w innych. ale i są samobójcy milczący, którzy przez jakiś okres potrafili mówić o owych chęciach, lecz teraz gdy popadli w depresję, po próbach znalezienia ratunku, pozostaje im śmierć w ciszy. zdaje się wtedy każdemu, że człowiek się ogarnął, dał radę, podniósł się, a tak na prawdę uczucie nienawiści do samego siebie oraz do świata pogłębiło się. mówią, że samobójca to prostak i egoista. każdy jest w jakimś stopniu egoistą, są więksi i mniejsi, lecz samobójcy zazwyczaj myślą o innych jeżeli chcą zakończyć swoją ścieżkę, przeciąć linię życia. myślą o tym czy będą bardzo cierpieli bliscy, niekiedy chcą tego cierpienia, ale myślą o uratowaniu życia innym, pozostawienia każdego w spokoju, gdyż samobójca tępi własne “ja”. gardzi sobą. dla niego świat bez Niego byłby czymś lepszym. samobójca nie widzi już sensu, oczekuje na najlepszy moment.
za każdym razem, gdy zamykasz oczy widzisz wszystko co wspólne ze śmiercią, nie możesz sobie z tym poradzić. otwierasz oczy wystraszone i pełne łez. poduszka już przemokła. ogarnia Cię chęć zniknięcia.

I dropped a tear in the ocean. When you find it, I’ll stop loving you.

I love the rain. Can’t see my tears in it.